Υδραυλικός τηλέγραφος Αινεία

Τεχνικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, ΕΜΑΕΤ, "Αρχαία Ελληνική Τεχνολογία", 110, "EXPO 2000"
Υδραυλικός τηλέγραφος Αινεία.

Μουσείο

Μουσείο Τηλεπικοινωνιακών Συστημάτων ΟΤΕ, Τεχνικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Περιγραφή

Περιγραφή αυτού του οργάνου υπήρχε στο βιβλίο του Αινεία του Τακτικού Πολιορκητικά (4ος αι. π.Χ.), που απωλέσθη. Διασώθηκε η περιγραφή του από τον Πολύβιο, την ονομασία του όμως "υδραυλικός τηλέγραφος" την οφείλει στον Ε. Σταμάτη. Δεν διασώθηκε απεικόνιση του οργάνου από την αρχαιότητα, παρά μόνο πολύ μεταγενέστερης περιόδου. Για να μεταδοθεί το μήνυμα ήταν απαραίτητοι δύο μηχανισμοί, οι οποίοι έπρεπε να συγχρονιστούν. Σε δοχείο κυλινδρικό επέπλεε πλωτήρας με στέλεχος το οποίο έφερε χαραγές, που αντιστοιχούσαν σε καθορισμένα μηνύματα. Το δοχείο στη βάση έφερε κρουνό. Όταν άνοιγε ο κρουνός, το νερό άδειαζε και κατέβαινε το στέλεχος με τα μηνύματα. Ο κρουνός έκλεινε όταν η ράβδος έφτανε στο συγκεκριμένο μήνυμα που έπρεπε να μεταδοθεί. Τη στιγμή του ανοίγματος του κρουνού ένας οπλίτης ύψωνε δάδα και ο δέκτης του μηνύματος με όμοια συσκευή άνοιγε τον κρουνό της δικής του. Όταν το στέλεχος του πέμποντος το μήνυμα έφτανε στο επιθυμητό ύψος, αυτός έσβηνε τη δάδα και ο αποδέκτης έκλεινε τον κρουνό. Έτσι οι δύο πλωτήρες των αντιστοίχων συσκευών βρίσκονταν στο ίδιο επίπεδο το οποίο καθόριζε και το αντίστοιχο μήνυμα που μεταδίδονταν.

Χρήστος Λάζος

Πηγές

  1. Diels H., Antike Technik, Leipzig 1920.
  2. Πολύβιος, Ιστοριών Θ΄-Ι΄-ΙΑ΄, Μετάφραση- σχόλια Θ.Γ. Μαυρόπουλος, Αθήνα 1996.
  3. Σταμάτης Ε., Αι μυστικαί τηλεπικοινωνίαι των αρχαίων Ελλήνων, Αθήναι 1969.