Μεσαίωνας Απεικόνιση ετοινοθάνατου ασθενή, με το γιατρό να εξετάζει φιάλη με ούρα ταυτόχρονα με τις ετοιμασίες για την Τελαυταία Μετάληψη. 15ος αι..

Στα σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα ένα μεγάλο μέρος των προηγούμενων ιατρικών γνώσεων και πρακτικών αφέθηκε ανεκμετάλλευτο και χάθηκε.

Ο κύριος φορέας της υγείας είναι η Εκκλησία με τα Μοναστικά Τάγματα να παρέχουν ιατρικές υπηρεσίες σε νοσοκομειακές εγκαταστάσεις που δημιουργούνται στις μονές.

Ταυτόχρονα συνηθισμένη είναι η αναζήτηση θαυματουργικής θεραπείας με την επίκληση ιαματικών Αγίων, με σημαντικότερους τους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό, που αναγνωρίζονται μέχρι σήμερα ως προστάτες του ιατρικού επαγγέλματος.

Επιστήμονες γιατροί προερχόμενοι από Πανεπιστήμια, όπως αυτά του Σαλέρνο και του Μονπελλιέ, προσφέρουν τις ιατρικές τους υπηρεσίες σε ευγενείς πλουσίους, ενώ ο απλός λαός που κατά καιρούς μαστίζεται από θανατηφόρες επιδημίες ( όπως αυτή του Μαύρου Θανάτου ) καταφεύγει σε τσαρλατάνους, μπαρμπέρηδες ή εξορκιστές.