Camera obscura Μια από τις πρώτες προσπάθειες αποτύπωσης εικόνων ήταν και το "σκοτεινό δωμάτιο". Είχε διαστάσεις πραγματικού δωματίου και ο καλλιτέχνης βρισκόταν μέσα σ' αυτό σχεδιάζοντας τα είδωλα, που σχηματίζονταν στον τοίχο από το φως που πέρναγε από μια μικρή τρύπα στον απέναντι τοίχο.

Όλοι όσοι χρησιμοποίησαν την camera obscura, ονειρεύτηκαν σίγουρα την αποτύπωση της εικόνας με ένα μόνιμο τρόπο.

Το 1604 ο Ιταλός φυσικός Angelo Sala παρατήρησε ότι ορισμένες ενώσεις του αργύρου μαυρίζουν μετά την έκθεσή τους στο ηλιακό φως. Δεν μπόρεσε όμως να σταθεροποιήσει τη χημική αυτή αντίδραση πριν ξεθωριάσει η εικόνα, αφήνοντας το πρόβλημα άλυτο.

Το 1725 ο Γερμανός Johan Heinrich Schulze και ο T. Wedgwood ένα αιώνα αργότερα, πέτυχαν την πρώτη εφήμερη φωτογραφία, δηλαδή τη λευκή σιλουέτα αντικειμένων που τοποθετούσαν σε φωτοευαισθητοποιημένο χαρτί από άλατα αργύρου. Στάθηκε όμως αδύνατο να διατηρήσουν αυτή την εικόνα στο χαρτί (στερέωση).